Zavičaju rodno mesto,
Ja se tebi vraćam često,
Mome gradu na ulici,
Mome kraju u Toplici.
Proplancima, lugovima
Rođacima, drugovima
Divne li su rodne gore,
A još lepše majske zore.
Predvečerja i svitanja,
Devojačka milovanja.
Topličanke, lepe mome,
Najbliže su srcu mome.
Samokovo Srpska plevna,
Nemanjina crkva drevna,
Spomenici iz starine
Naše drage domovine.
(Autor: Miroslav Ivanović)
Od svih krajeva i centara u Srbiji, mislim, da najvise ljubavi I’ma Toplica!
A Toplica lepotica od iskona
zavole me jedna moma,
kraj obale raspustene kose
na nogama od prolecna rose,
sa usnama punim meda
al se mlada poljubiti neda.
Ovakvu Toplicu zelimo, ovakvu mladost volimo, mvala ti na ovom podsecanju, da cenimo i postujemo ovo sto mi imamo